“Hoe krijg ik mijn kind zover dat hij zich aan de afspraken houdt over het verzorgen van ons huisdier?”

Je kind helpen zich aan zijn afspraken te houden ga ik bespreken aan de hand van een voorbeeld: hoe je je kind helpt zich aan zijn afspraken te houden met betrekking tot huisdieren. Het kan zijn, dat jullie geen huisdieren hebben, maar je hebt waarschijnlijk wel wat aan dit artikel als je willekeurig welke afspraken die je hebt gemaakt wil doorpakken en je kind helpen zich aan de gemaakte afspraken te houden.

De meeste kinderen willen heel graag een huisdier, en kinderen vergeten al snel de beloftes die ze hebben gedaan voordat dat huisdier er was. Het zal best moeilijk zijn om een kind te vinden die er altijd aan denkt om voor zijn huisdier te zorgen. En het zal heel moeilijk zijn om een ouder te vinden die dit niet erg vindt. Het helpt om dit probleem als ‘normaal’ te beschouwen en het dan te gebruiken als een kans voor het voortdurende leren over verantwoordelijkheden. En dit is een continu proces. Verantwoordelijkheden leren dragen is niet ineens geleerd, het is geen eenmalige taak die je in 1x kunt afvinken.

Tips:

  • Accepteer het feit dat je kind niet altijd zal denken aan het zorgen voor zijn huisdier. Accepteer het feit dat je je kind zult moeten herinneren aan deze taak (en nee, dit is niet een geschikte om je kind te laten leren van natuurlijke gevolgen, en de huisdieren honger te laten lijden of in huis hun behoefte te laten doen 🙂 ). En als je hen herinnert, doe het dan vriendelijk EN vastberaden. Je kunt ook bespreken met je kind welke soort herinnering voor hem of haar het beste werkt. Jullie kunnen bijvoorbeeld kiezen voor een speciaal teken of het omhoog houden van een bordje, of dat je wijst naar wat er moet gebeuren, of dat je vraagt wat er ook weer moet gebeuren met [naam huisdier]. Acceptatie is erg belangrijk omdat dat er aan bijdraagt dat je niet boos wordt of teleurgesteld raakt.
  • Je kunt er ook voor kiezen het huisdier van jou te maken en de verantwoordelijkheid dus ook bij jou te laten – en je kinderen toe te staan om hierin te delen naar mogelijkheid en behoefte.
  • Zorg dat je realistische verwachtingen hebt. Maak schema’s en afspraken die makkelijk te controleren zijn, zoals ‘de hond heeft zijn eten gekregen voordat we aan tafel gaan.’ Als je ziet dat het hondenbakje leeg is en de hond er hongerig uitziet, dan kun je doorpakken en vragen of het kind dat er verantwoordelijk voor is dat de hond zijn brokjes krijgt voor het eten, het nog even doet.
  • Waardeer de manier waarop kinderen wél bijdragen. Misschien spelen ze met het huisdier, of aaien ze het, praten ertegen en lopen ermee.
  • Als je kind echt niet kan zorgen voor zijn huisdier kun je overwegen een keuze te geven. “We kunnen voor het huisdier zorgen of een nieuw thuis vinden voor het huisdier, ergens waar mensen er voor kunnen zorgen.” Als je dit als keuze stelt, moet je bereid zijn de keuze door te pakken als het niet meer lukt, ook al komen er tranen aan te pas en het erg moeilijk is. Wees dan niet wraakgierig. Zeg gewoon: “Ik weet dat dit heel moeilijk is, ik zal ons huisdier ook heel erg missen. Misschien zijn we er over een paar jaar weer aan toe om het nog eens te proberen.” Even een kanttekening bij deze keuze. Realiseer je alsjeblieft dat je er wel voor verantwoordelijk bent dat je huisdier goed terechtkomt. Bij mensen die er goed voor zullen zorgen.


Vooruitdenken om problemen te voorkomen

  1. Betrek kinderen bij het bespreken van het plezier en de verantwoordelijkheden die met het houden van huisdieren te maken hebben vóórdat je het huisdier neemt. Maak lijstjes met alle verantwoordelijkheden die op jullie af zullen komen.
  2. Als het huisdier geld kost, laat je kinderen dan geld verdienen en bijdragen aan het huisdier, voordat het gekocht wordt. Laat de kinderen bijdragen (al is het maar een paar cent of een euro) aan het potje voor eten, spullen en dierenartskosten. Dit zal hun waardering voor het huisdier vergroten.
  3. Bespreek problemen in het wekelijkse gezinsoverleg. Betrek je kinderen in het vinden van oplossingen en maken afspraken. En bespreek elke volgende keer de oplossingen die niet werkten en vind samen nieuwe oplossingen.
  4. Mijd het beschuldigen, beschamen of schuldgevoelens oproepen en werk aan oplossingen op een regelmatige basis. Accepteren dat kinderen mogelijk altijd nog herinnerd dienen te worden betekent niet dat je stopt met dit probleem te zien als een mogelijkheid om te werken aan oplossingen.


Kinderen leren
Kinderen leren dat ondanks dat zij niet consequent verantwoordelijk zijn ze toch de hele tijd verantwoordelijk gehouden worden op een waardige en respectvolle manier. Iets mogen en verantwoordelijkheid nemen gaan samen.

Tenslotte

  • Je kunt jezelf heel wat verdriet besparen door te accepteren dat kinderen heel normaal zijn (en niet slecht of abnormaal) als zij zich onttrekken aan verantwoordelijkheden. Zij hebben andere prioriteiten op dit moment in hun leven, maar ze moeten toch werken aan het leren van verantwoordelijkheid.

Enne… als jij degene bent die eigenlijk het huisdier wilt, gebruik je kind dan niet als een excuus 🙂 Neem gewoon een huisdier en zorg ervoor!


OPLEIDING
Wil je graag meer leren over het gebruik van Positive Discipline met ouders of in de klas, doe dan mee aan de tweedaagse korte opleiding tot Positive Discipline Parent of Classroom Educator. Hier vind je meer informatie en de link naar de inschrijvingen. Heb je vragen of wil je overleggen, bel of mail me dan gerust.

Hoe gaat jouw kind om met zijn verantwoordelijkheden?
FacebookpinterestlinkedinmailFacebookpinterestlinkedinmail

2 gedachten over “Hoe gaat jouw kind om met zijn verantwoordelijkheden?

  • 19 september 2019 om 09:28
    Permalink

    Dit leuke blog over kinderen en verantwoordelijkheden roept herinneringen op. De oudste had een cavia, en toen wilden nummer twee en drie er ook een. En natuurlijk eindigde het ermee dat ik de verzorging van drie cavia’s had. Ik liep ermee naar de dierenarts, liet er zelfs een een nieroperatie ondergaan. Het arme dier overleefde het niet. En een drama dat dit was voor mijn dochter.

    Beantwoorden
    • 19 september 2019 om 11:16
      Permalink

      Hallo Natalie,
      Zo herkenbaar wat je schrijft, ik denk dat heel veel ouders hierbij denken: “Ja, zoiets heb ik ook gedaan…” Ik trouwens ook, in mijn pre-Positive Discipline tijd 😉 Bij ons was het een hamster, en ik heb zelfs een nieuwe gehaald toen de eerste helaas veel te snel overleed. Geweldig hoe we reageren als ouders en vergeten dat ervaringen geweldige leermomenten zijn voor kinderen als wij het niet gaan ‘regelen’ en ‘oplossen’.
      groetjes Neda

      Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *